Makale

Makale

Türkçe Alanyazın Odağında Transmedya Kavramının İncelenmesi 

An Examination of the Transmedia Concept in Turkish Academic Literature

Gülsün BOZKURT,Dilara TEKRİN
Yıl 9, Sayı 17, Sayfalar:180-203

This study analyzes the presence of the concept of ‘transmedia’, which has become one of the defining narrative forms of the digital age, within Turkish academic literature. First, the conceptual foundations of transmedia narrative are examined through pioneering theorists, highlighting the multidimensionality of the concept. Secondly, articles written in Turkish that contain the terms ‘transmedia’ and ‘intermedial’ in the Dergipark database are reviewed. The distribution of academic output in this field is analyzed according to publication year, research methods, and thematic focus. The findings reveal that transmedia research in Turkey predominantly focuses on case studies, while audience-centered and critical approaches remain underexplored. In light of this, a more inclusive definition of transmedia is proposed with the aim of guiding future research. Additionally, the linguistic and conceptual ambiguities surrounding the translation of the term “transmedia” into Turkish are addressed, and alternative Turkish equivalents are suggested. In these respects, the study maps the current state of the literature and identifies gaps that can inform future academic inquiry. 

Bu çalışma, dijital çağın belirleyici anlatı biçimlerinden biri haline gelen ‘transmedya’ kavramının Türkçe akademik literatürdeki görünümünü analiz etmektedir. Öncelikle transmedya anlatının kavramsal temelleri öncü kuramcılar üzerinden ele alınarak kavramın çok boyutluluğu ortaya konmuştur. Sonrasında DergiPark veri tabanındaki ‘transmedya’ ve ‘medyalararası’ terimlerini içeren Türkçe makaleler incelenmiş, bu alandaki akademik üretimin yıllara, yöntemlere ve içerik odaklarına göre dağılımı analiz edilmiştir. Bulgular, Türkiye’de transmedya araştırmalarının kavramsal derinlikten çok örnek olay çözümlemelerine yöneldiğini, alımlayıcı temelli ve eleştirel yaklaşımların eksik olduğunu göstermektedir. Bu durum göz önünde bulundurularak yeni araştırmalara yön vermesi umuduyla daha kapsayıcı bir transmedya tanımı önerilmiştir. Ayrıca transmedya teriminin Türkçeleştirilmesine dair dilsel ve kavramsal karmaşalara da dikkat çekilmekte ve yeni Türkçe karşılıklar önerilmektedir.  Çalışma, bu yönleriyle hem mevcut literatürü haritalandırmakta hem de gelecekteki araştırmalara yön verecek boşluklara işaret etmektedir.